ขอมอบเอนทรี่นี้ , ให้ทุกคนที่ พลาดหวังในการแอดมิชชั่นทุกคน

 
โดยเฉพาะเพื่อนของเรา, แป้ง นุช ส้มโอ มิ้นท์ และไฝ ..
 

 

 

 

 

 

 

กำลังใจ "ให้"เธอ,
เหตุการณ์ที่ถือเป็นความสำเร็จก้าวแรกของชีวิตนักเรียน พึ่งผ่านพ้นไป,
การแอดมิชชั่น..
หลายคน ได้ความสุข ความดีใจ และรอยยิ้มจากคนรอบข้าง เสียงสรรเสริญเยินยอยินดีกึกก้อง
และทำให้หัวใจชื่นฉ่ำ หายเหนื่อยจากสิ่งที่ทุ่มเทมานานปี
อีกไม่กี่คน.. กลับได้รับความผิดหวัง ความโศกกับการที่ตัวเขาเชื่อว่า เขา'ทำไม่สำเร็จ'
ความเครียด ถาโถม .. คำถาม แล่นเข้ามามากมาย,  
ความเหนื่อย ความหนัก ความผิดหวัง ถูกทิ้งลงบนไหล่ทั้งสองข้าง
อีกครั้ง,
"ทำไม ต้องเป็นเรา?"
 
 
 
 
 
 
 
 
เรายังทำ ไม่ดีพอเหรอ หรือเรา ไม่มีความสามารถ
คำถามอันบั่นทอนจิตใจ ยิ่งทับถมลงในใจ ผลิตน้ำตาให้มากขึ้นไปอีก,
มองหน้าพ่อแม่ .. รู้สึกแย่มากขึ้น..
เราทำให้พวกท่าน เสียใจ..   นึกถึงวัน ที่จ่ายค่าเรียนพิเศษมากมาย
นึกถึงวัน ที่เสาร์อาทิตย์ไม่ได้พัก เพราะต้องเรียนพิเศษ
ทุ่มเทมาเยอะ .. เพื่อที่ดีๆ ในมหาวิทยาลัยที่ใฝ่ฝัน..
วันนี้ , ที่ผลบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ได้ปรากฏขึ้น ไม่กี่ตัวอักษร
สามารถสร้างความทุกข์ให้คนๆหนึ่ง และคนรอบๆข้าง ได้มากขนาดนี้เชียวหรือ?
ในวินาทีนั้น และวินาทีถัดๆมา หลังจากได้รับความรู้สึกอันหนักหนา เจ็บปวดเหล่านั้น
ความหวัง ดูจะหายไปในหลืบที่หาไม่พบ แสงอาทิตย์ของเช้าวันใหม่ก็ช่วยอะไรไม่ได้
ไม่ได้ลบล้างความจริงนั้น ให้เป็นแค่ฝันร้าย ที่ตื่นขึ้นมาหนีจากมันได้,
สิ่งที่เราจะบอกทุกคน ที่พลาดหวังในวันนี้ .. ก็คือ
 
 
 
 
 
"ร้องไห้เถอะ เสียใจเถอะ ปล่อยมันออกมาให้หมด ทุกสิ่งที่อัดอั้นและผิดหวัง
 
ปล่อยมันออกมา จนเหมือนจะไม่สามารถร้องไห้ได้อีก"
 
 
 
เราจะไม่ห้ามให้ไม่ร้องไห้ ไม่พูด อย่าเครียดนะ เพราะ มันทำไม่ได้
 
 
 
 
จะบอกว่าเราเข้าใจ, มันก็ไม่ถูก เพราะ เราไม่เข้าใจทั้งหมด ที่.. ทุกคนได้รู้สึก
 
แต่ในวันนี้ หลังจากได้รับรู้ความผิดหวังและความเจ็บปวด.. เราคนนึง ในฐานะ
 
ที่เป็นเพื่อน...   ขอให้กำลังใจทุกคนนะ
 
 
 
 
 
 
จำไว้.. ว่า
 
การสอบไม่ติด ไม่ได้หมายความว่า เรา จะไม่มีโอกาสประสบความสำเร็จในชีวิต
 
การสอบไม่ติด ไม่ได้หมายความว่า พ่อแม่ จะเลิกรักเรา
 
การสอบไม่ติด ไม่ได้หมายความว่า เราไม่เก่ง ไม่มีคุณค่า โง่
 
คนเรา จะประสบความสำเร็จได้ ขึ้นอยู่กับปัจจัยตั้งหลายอย่าง
 
หนทางมีหลายแบบ ไม่จำเป็น ที่จะต้องเลือกทางที่ธรรมดาเสมอไป
 
การสอบเอนทรานซ์ ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิตจริงๆนะ ถึงแม้มันจะมีผลกระทบต่อเรามาก
 
และมีผลต่ออนาคตของเราก็ตาม แต่อย่ามัวแต่ไปคิด ถึงเส้นทางที่เราไม่ได้ไป
 
 
 
 
 
ให้คิด ถึงเส้นทาง ที่เรา กำลังเดินอยู่
 
และทำให้มันดีที่สุด
 
 
 
 
 
 
 
อย่าหมดความหวังและความพยายาม กู้ความมั่นใจขึ้นมาใหม่
 
อย่าหมดไฟ วันนั้น, ที่เราได้ยิ้ม พ่อแม่เราได้ยิ้ม ต้องมาถึง
 
เข้มแข็งนะ โอกาส ไม่มีวันหมด ที่นั่งในมหาวิทยาลัย ยังมีอีกมาก
 
จะเอกชน หรือ รัฐ ถึงมันจะไม่เหมือนกัน
 
แต่เราสามารถ เป็นที่หนึ่งที่นั่นได้ สามารถเก่งที่นั่นได้ และสามารถประสบความสำเร็จได้
 
ไม่ว่าอยู่ที่ไหน
 
 
 
 
 
 
เพราะอะไร?
 
 
 
 
 
 
ถ้าเรามีความพยายาม ความกระตือรือร้น
 
เป็นคนดี และคิด คิด.. ในทางที่ดี
 
 
และทำ ในสิ่งที่ดี
 
 
 
 
 
 
สิ่งดีๆ ไม่มีทางหลุดมือเราไปได้หรอก
 
 
ถ้าคิดว่า.. ฉันก็เป็นคนดี ฉันก็คิดและทำในสิ่งที่ดี ความพยายามก็มี
 
 
แต่ทำไม ยังไม่เห็นจะติดล่ะ?
 
 
จงตอบตัวเองว่า . ..  ผลมันอาจจะไม่เกิดในวันนี้ แต่ผล มันต้องมีในวันหน้า
 
 
แค่อย่าหยุด ทำงาน อย่าหยุดพยายาม บนความพอดี
 
 
 
 
 
 
 
 
สู้ต่อไปนะ , แล้วผู้พลาดหวัง จะกลายเป็นผู้มีหวัง
และเป็นผู้พบกับความสำเร็จ ในที่สุด ...
 
 
 

edit @ 7 May 2011 17:01:36 by AJ davinci

edit @ 8 May 2011 17:40:45 by AJ davinci

Comment

Comment:

Tweet

เฮ้ออ คิดถึงตาลจัง~
ความรู้สึกตอนนั้น(ตอนที่ไม่ติด) อ่านไปก็ร้องไห้ไป อยากบอกว่าแกเข้าใจคนอื่นดีมากๆเลยหละ ตอนนั้นเราอ่านแล้วรู้สึกดีมากๆปนเศร้าเพราะไม่ติด555
*แล้วในวันนี้เรากลับมาอ่านอีกครั้ง(ตอนที่เราติดแล้ว^ ^) ก็ยังคงร้องไห้เหมือนเดิม ฮ่าฮ่า เพราะมันเป็นแบบที่แกบอก \\\"แล้วผู้พลาดหวัง จะกลายเป็นผู้มีหวัง\\\"

*แล้วผู้มีหวังทุกคนสุดท้ายจะได้เป็นผู้ที่สมหวัง :)
เราดีใจทีมีวันนั้น(วันที่ยังไม่ติด)เพราะในวันที่เราเสียใจที่สุดเราได้กำลังใจจากเพื่อนมากมาย ได้รู้ว่าไม่มีใครทิ้งเรา และดีใจทีมีวันนี้วันที่เราติดแล้ว 55555 แล้วก็ดีใจมากที่ได้เรียนมหาลัยเดียวกันกับตาลนะ :) ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง...big smile

#11 By ส้มโอ (14.207.226.4) on 2011-10-16 20:26

ชอบเอนทรี่นี้ ^^


ไม่ว่าพวกคุณจะยืนอยู่ ณ จุดไหน
ต่อให้ทางที่เราเดินไม่สวยหรูในสายตาใคร
จงรักและแสดงความภาคภูมิใจกับมัน แสดงให้ชาวโลกได้เห็นว่าความรักที่เรามีต่อสิ่งที่เราเป็น ยิ่งใหญ่แค่ไหน

และนี่คือความสุขที่แท้จริง..
รักเเละเป็นกำลังใจเสมอค้ะ <3

#10 By Moonlit Lettuc3 on 2011-05-15 23:42

ขอให้มีเป้าหมายเท่านั้น
จะเรียนที่ไหนก็ประสบความสำเร็จได้เหมือนกัน

#9 By bigbulb on 2011-05-14 23:57

ขอบคุณมากค่ะ ตอนนี้ถึงเรายังไม่ถึงแอดมิชชั่น แต่วันนั้นคงมาถึงแล้วเป็นอย่างไรก็ไม่รู้ ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีๆค่ะ

#8 By seaukun on 2011-05-09 19:46

ใช่เลยตาล
สำคัญที่ว่าจะทำตัวยังไงตะหาก

#7 By InsanityNUTz papanutty on 2011-05-08 21:23

ให้กำลังใจทุกคน

มีที่ให้เรียนอีกมากมาย

sad smile confused smile confused smile

#6 By ปิยะ99 on 2011-05-08 19:41

Hot!

ก็จริงเนอะ เราเห็นเพื่อนเสียใจ อยากจะปลอบ แต่ก็พูดได้แค่ว่า

ฟ้าหลังฝนมันจะสวยงามเสมอ

เนอะ

#5 By bloodrain on 2011-05-08 19:23

สู้confused smile

สาระ ดีเด่น big smile Hot!

#3 By ทิว แอด ไฟน์ on 2011-05-07 21:19

เพชรจะอยู่ที่ไหนก็เป็นเพชร

ชีวิตเรายังอีกยาวไกล ความสำเร็จมันไม่ใช่แค่นี้สักหน่อย

เป้นกำลังใจอีกคนครับ ^^confused smile

#2 By I am DangerousFox on 2011-05-07 17:25

เราเชื่อว่าเอกชนหรือรัฐบาลนั้นมีความแตกต่างอยู่
แต่คนที่จะทำให้มันแตกต่างได้คือตัวเองเท่านั้นล่ะ
ถ้าเราพยายาม สู้ๆ เรียนที่ไหนก็อาจไม่สำคัญเพราะ
"เราประสบความสำเร็จ"big smile
เป็นกำลังใจให้ทุกๆคนนะ ห้ามยอมแพ้เด็ดขาด
เรื่องท้อนี่เรารู้ดี แต่ถ้าไม่ยอมแพ้ก็ต้องทำได้แน่นอน

#1 By -DeminA- on 2011-05-07 17:16