เอนทรี่นี้ ขออุทิศให้ มอมแมม กระต่ายยักษ์ขนฟู ที่ไม่เคยจะสะอาด  

หวังว่า ถึงจะอยู่บนนั้น นานแสนนานมาแล้ว จะยังคงจำคนคนนี้ได้นะ

 

 

----------------------------------------------------------------------

 

 

 

ถึงมอมแมม...

 

 

 

 

 

 

 

ในชีวิตเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง.. การจะพิสูจน์ว่าเธอมีความรับผิดชอบเล็กๆได้มากแค่ไหน

สามารถทำได้ แค่ลองให้เธอเลี้ยงสัตว์ดูสักตัว

 

ในตอนฉันยังเด็ก.. ฉันทำหน้าที่ เจ้าของ

(ที่มีความรับผิดชอบในการเลี้ยงใครสักตัว) ได้แย่มาก

...

 

 

 

 

 

 

เมื่อตอน 9 ขวบ    ฉันได้มอมแมมมาเป็นเพื่อนคู่ใจ

ตั้งแต่เธอยังตัวเล็กเป็นกระต่ายน้อยๆ ขนสีขาวสลับดำ หูยาว ตากลมโต ข้างในนั้นใสปิ๊ง

จมูกมุบมิบตลอดเวลา

คุณน้าสาวของฉันตั้งชื่อนี้ให้ เพราะเห็นว่าขนสีขาวสลับดำ ดูมอมแมม ไม่สะอาดเท่าไหร่

ซึ่งก็จริง.. เพราะทุกครั้งที่ปล่อยลงสนาม เธอจะขุดดินอย่างเอาเป็นเอาตาย และหมกตัว

อยู่ในนั้นจนตัวเปื้อนไปหมด

 

 

 

 

 

วันแรกที่ได้เธอมา เรียกได้ว่าฉันเห่อมาก

รักจนหมดหัวใจ เล่นด้วยแทบจะทุกเวลาหลังจากโรงเรียนเลิก

และก่อนไปโรงเรียน  พวกเราสร้างกรงที่ดัดแปลงจากกรงเลี้ยงไก่เล็กๆอันเก่า

ให้กลายเป็นกรงกระต่ายทรงสูง  เพดานสูง และด้านล่างมีช่องให้อากาศถ่ายเท

ฉันวางกรงนั้น ไว้ตรงข้างโอ่งใส่น้ำ และทางเดินเข้าสวนกล้วยหลังบ้าน

ทุกคนชินกับการที่มอมแมมค่อยๆโตขึ้น กลายร่างจากกระต่ายน้อย เป็นกระต่ายยักษ์

เหมือนผู้หญิงแก่เร็ว ที่อารมณ์ฉุนเฉียวเมื่อมีคนบุกรุกพื้นที่บ้านเธอ

 

 

 

ชอบทำเสียงขู่ฟ่อๆเวลายื่นมือเข้าไป เพราะฉะนั้นเวลาจะเล่นด้วย ต้องค่อยๆยื่นมือเข้าไปในกรง

แล้วลูบหูเธอเบาๆก่อนจะเกาหลังให้ วิธีนี้เท่านั้นที่จะทำให้มอมแมมสงบได้

วิธีเอาใจอีกวิธีก็คือ เอาหญ้าขนตัดสดๆจากข้างทางที่หาได้ ล้างน้ำเย็นๆให้กิน

จะถูกใจเธอมาก และเธอจะเก็บบางส่วน รอให้แห้งและเอาไว้เป็นฟูกรองนอนอีกด้วย

 

 

 

วันเวลาผันผ่านไป ฉันโตขึ้น มีเรื่องมากมายให้พบให้เจอ จากชั้นประถม ก็ขึ้นมัธยมต้น

ระหว่างนั้นฉันลองเอากระต่ายมาเลี้ยงเพิ่ม เพื่อกันไม่ให้มอมแมมเหงา แต่มันกลับ

ไล่กัดจนอีกตัวกลัว และต้องย้ายกรง .. สงสัยเธอจะหวงที่มาก

ตัวใหม่ที่นำมา ไม่เคยอยู่เกินอาทิตย์ ต้องโดนแมวมาทำให้เสียขวัญ

จนตายคากรงไปทุกที  แต่แปลกที่แมวคงกลัวมอมแมม และมอมแมมไม่กลัวแมว

คงเป็นเพราะมอมแมมเป็นหญิงร่างใหญ่

เลยอายุยืน  ถึง 7ปี

 

...

 

 

 

ฉันยอมรับว่า หลังๆมานั้น หลายปีก่อนมอมแมมจะตาย

ฉันไม่ได้เล่นด้วยเลย เพราะยุ่งทั้งเรื่องตัวเอง เรื่องโรงเรียน

และอีกมากมาย จนลืมมอมแมมไว้ข้างหลัง

ความเห่อจากวันแรก จางหายไปโดยไม่รู้ตัว

 

 

วันที่มอมแมมตาย.. ฉันก็ไม่ได้บอกลา หรือเล่นกับมันเลย มอมแมมกลายเป็นของตาย

ก่อนที่ตัวมันเองจะตายจากไปจริงๆ เพราะฉันลืมมัน ไม่ได้ใส่ใจ ..

 

รู้สึกผิดเหลือเกิน ที่ทิ้งเธอไว้อย่างนั้น ขอโทษจริงๆนะมอมแมม

ฉันเป็นเจ้านายที่ใจร้ายมาก  ที่ลืมเธอไป เธออาจจะเหงา จนเฉาตายหรือเปล่า

 

เราฝังมอมแมมไว้หลังบ้าน ที่สวนกล้วยนั้น

ฉันไม่ร้องไห้

 

แต่ฉันเสียใจ และรู้สึกผิดลึกๆ ที่ไม่ได้ให้ความรักมันมากพอ

อย่างที่เจ้านายที่ดี ควรจะทำ

 

ป่านนี้เวลาก็ผ่านมาหลายปีแล้ว.. ร่วม10ปีพอดี นับจากปีแรกที่เราเจอกัน

เป็นเวลา4ปี แล้วที่มอมแมมตายจากไป

 

อาจจะเกิดใหม่แล้ว หรืออะไรยังไง หวังว่า มอมแมมจะรู้

ว่าในวันนี้ เจ้านายคนนี้ ยังคิดถึง.. และขอบคุณที่ได้เรียนรู้อะไรๆ จากกระต่ายตัวนึงตัวนี้มากมาย

มอมแมมทำให้ ความรับผิดชอบในตัวเด็กคนนึงเพิ่มขึ้น อาจจะน้อย

 

แต่ก็ทำให้ สัตว์สองสามตัวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตหลังจากนั้น ได้รับความรักมากขึ้น

เป็นบทเรียน ที่คอยย้ำเตือนอยู่เสมอ ว่าให้รัก สิ่งที่เรารับผิดชอบมา

มอมแมมเป็นคนสอนให้ฉันเลยนะ

 

 

ขอบคุณนะ

ไว้เจอกันใหม่

คราวหน้า ฉันจะรักเธอ และดูแลให้สมเกียรติเจ้านายเลย

 

 

 

จาก เจ้านาย.. ที่คงจะไม่ได้ดีที่สุด

 

 

---------------------------------------------------

 

โพล่าร์ หมูแฮม .. ไม่ได้ลืมพวกเธอนะ อยากจะเขียนถึงเหมือนกัน

แต่ในเมื่อมอมแมมเป็นผู้อาวุโส(:)) เลยต้องให้เกียรติกันหน่อย

คิดถึงเหมือนกันนะ.. ตัวแสบทั้งสอง

 

---

 

สิงโต.. ป่านนี้คุณป้าจะจับอาบน้ำสำเร็จหรือยังนะ ลดความซนลงซะบ้างสิ

คิดถึงมาก.. ยังจำวันแรกที่ตัวเล็กเท่าฝ่ามือได้อยู่เลย ไว้จะกลับไปเยี่ยมอีกนะ

รัก

 

 

 

 

edit @ 15 May 2011 22:02:01 by AJ davinci

Comment

Comment:

Tweet

inv หรือขึ้นเวทีที่สะพานมัฆวาน ?

#9 By kolkai (125.24.35.143) on 2011-05-28 23:48

vjk
อ่านแล้วเศร้าและคล้อยตามทุกคำพูด
น่าไปเล่นการเมืองนะ

#8 By kolkai (125.24.35.143) on 2011-05-28 23:47

แอบเศร้า

#7 By ลิงแว่น on 2011-05-16 17:23

โฮ.... สัตว์เลี้ยงก็คือเพื่อนคนนึงล่ะ
เพื่อนหายไปก็ย่อมเสียใจเป็นธรรมดา
วันนี้ได้มีโอกาสพูดแล้วนะ /กอดตาล
เราก็เคยมีปลาที่่รักมากๆ แล้วตายไป
มันมาบอกลาเราในความฝันด้วยนะ
....ว่ายมาเล่นด้วยแล้วจากไปsurprised smile

#6 By -DeminA- on 2011-05-16 13:22

มอมแมม ยังอยู่ในใจเสมอ
มันคงดีใจ
ที่เจ้านายรักมากขนาดนี้


surprised smile surprised smile surprised smile

#4 By อิสระรำพัน on 2011-05-16 04:09


เศร้า แต่เรื่องดี big smile Hot!

#3 By ทิว แอด ไฟน์ on 2011-05-15 22:06

..จนลืมไว้ข้างหลัง
น้ำตาคลอเลยค่ะ ..ชอบจดหมายฉบับนี้จังเลย ~

#2 By Moonlit Lettuc3 on 2011-05-15 22:03

ฉันก็เคยมีหมาที่รักเหมือนกัน ฉันฝังมันไว้ข้างบ้าน

เเต่วันดีคืนดี มันก็โดนหมาที่บ้านของฉัน(อีกตัว)ขุดกระโหลดขึ้นมาเล่น 555555555555++

#1 By Olindion on 2011-05-15 22:02