''ป้าส่องกลับแพร่ สักสองสามวัน.. สองวันนี้เราไปอยู่เป็นเพื่อนคุณตาแล้วกัน''
-- แม่บอกฉันในเช้าวันเสาร์ที่แสนอบอ้าว
.. ไปอยู่เป็นเพื่อนคุณตา, ที่บ้านเก่า ที่ฉันอยู่ตั้งแต่เกิดจนเมื่อสองปีที่แล้ว ก็ย้ายจากมาอยู่หลังปัจจุบัน
บ้านหลังนั้นเหมือนเป็นบ้านสวน เพราะครึ่งหนึ่งของที่ กลายเป็นป่าขนาดย่อม
 
 
ที่คุณตาคุณยายพร้อมใจกันปลูกเพื่อเพิ่มความสดเขียวให้กับบริเวณ
บ้านไม้หลังโต(ไม่มาก)
 
 
บ่มให้ฉันค่อยๆโตขึ้นท่ามกลางพ่อแม่ ตายาย คุณป้า และน้าๆทั้งหลาย
 
 
 
 
เวลาก็ผ่านไปเช่นเคย หลายๆคนออกไปมีบ้านเป็นของตนเอง
แต่ก็ยังแวะเวียนมาเรื่อยๆ ฉันก็เช่นกัน ปัจจุบัน บ้านหลังนั้นอยู่กันแค่สองคน
คือคุณตา กับ คุณป้า
และเมื่อคุณป้า ที่อยู่ตลอด ไม่เคยย่างก้าวออกจากบ้านไปไหนไกล ก็มีความจำเป็นต้องกลับบ้านเกิด
พวกเราลูกๆหลานๆก็กลัวตาจะเหงา เลยยกโขยงกันไปอยู่ด้วย(ชั่วคราว)
บรรยากาศชะอุ่มสีเขียวจากต้นไม้เล็กใหญ่ของทุกๆบ้าน
 
พร้อมใจกันสร้างอากาศดีให้กับซอยเล็กๆ
 
 
 
 
บ่ายวันนั้น ฉันก็ได้กลับถิ่นเก่า,
 
กลิ่นอายความทรงจำวัยเด็กลอยอยู่ในอากาศ ...
 
ทุกๆอย่าง หลายๆอย่าง ยังเหมือนเดิม
 
 
 
 
 
                                     
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ดอกเข็ม  ต้นมะม่วง แสงอาทิตย์ กระเบื้องเก่าๆสีส้ม ทุกอย่าง
ดึงฉันเข้าหลุมแห่งกาลเวลา และภาพวันวานวัยเด็กทั้งหลายก็ฉายเข้ามาในสมอง
แบบไม่ต้องเปิดเครื่องฉายหนัง ,,
( ตู้เสื้อผ้าที่มีสติกเกอร์ที่ฉันชอบตอนเด็กๆ ก็ยังอยู่)
แค่เปิดอัลบั้ม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เด็กผู้หญิง หรือเด็กผู้ชายกันนะ?
 
 
 
 
  
  
 
 
 
 
 
ฉันยิ้มเมื่อเห็นภาพตัวเองยืนอย่างมั่นใจในภาพนั้น,  เมื่อมองดีๆ จะเห็นว่า ฉากหลัง
 
คือสวนแก้ว ในมหาวิทยาลัยที่รักของแม่(ศิษย์เก่าเก๋ากึ้ก), และของฉัน(ศิษย์ใหม่เอี่ยมอ่อง)
 
 
 
 
เหมือนชะตาแอบขีดนำทางให้ฉันรู้ตั้งแต่เด็ก ว่า ที่ไหน เป็นที่ของฉัน,
 
 
 
 
 
 
 
 
 ice cream girl
 
 
 
  
 
 หนูไม่ใช่เด็กสังกัดเสื้อแดงนะคะ(ทั้งชุดเหลือง)
 
 
 
 
 ยิ้มกรุ้มกริ่มตั้งแต่เด็ก.. ในสมองของฉันตอนนั้น คิดอะไรอยู่นะ?
 
 
พ่อที่กำลังเปิดอัลบั้มให้ฉันดู ในเวลาปัจจุบัน บอกฉันว่า
 
'ภาพนี้แม่เป็นคนถ่าย ตาลคงมองแม่ด้วยความรักละมั้ง'
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันนุ่งผ้าอ้อม  กำลังหัวเราะคิกคักเมื่อได้เล่นกับพี่ชาย(ไม่แท้)
 
คิดไม่ออกเลยว่า หากนำรูปนี้ไปให้เจ้าตัวดู จะยังจำได้ไหม?
เผื่อจะถามว่า
 
 
'ตอนนั้นเราเล่นอะไรกันบ้าง?' 
 
 
----------------------------------------------------------
 
 
 
 
เหตุผลหนึ่งที่ฉันอยากกลับมาบ้านหลังนี้
 
ก็เพราะฉันยังคิดถึง เจ้าสิงโต,
 
 
น้องสาวคนเล็กของบ้าน ต่อจากมอมแมม และหมูแฮมที่จากไปแล้ว
(ไม่ได้เกี่ยวพันทางสายเลือด แต่เจ้านายตั้งให้เอง)
 
 
 
 
  
 
 
 
 
สิงโตมีหน้าที่เฝ้าบ้าน จับหนู เห่างู และอยู่เป็นเพื่อนทุกๆคน
 
เมื่อมันยังเด็ก เจ้านี่ซนจนนึกว่าเป็นสุนัขไฮเปอร์
 
 
ตอนนี้เริ่มเป็นสาว ฉันตกใจมากเมื่อเจ้านี่หัดนั่งลงข้างๆอย่างเรียบร้อย
 
โดยไม่ตะกายขึ้นมาบนตัก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ร้านขายของชำของป้าทุม ที่ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในซอย
 
เป็นร้านขนมแห่งใหญ่(ในสมัยฉันยังเด็กที่ไม่มีเซเว่นมาเปิดหน้าปากซอย)
 
ที่สุดในตอนนั้นในซอยบ้านเรา มักจะมีเด็กๆแวะเวียนเข้าไปซื้อขนมเสมอๆ
 
 
ตั้งแต่ฉันยังเดิน และพูดไม่ได้ ฉันกับคุณป้า ก็ชอบมาอุดหนุนเป็นประจำ
 
 
 
 
แกจะยิ้มอย่างจริงใจและสนิทสนมเสมอ
เราได้กอดกันอีกครั้งหลังจากไม่ได้เจอกันมานาน
ป้าทุมดูดีใจที่เรากลับมาอีกครั้ง,
 
 
 
 
 
 
น้ำแดงแฟนต้าใส่น้ำแข็ง อร่อยสดชื่นมากกว่าร้านไหนๆ
 
 
ไม่ใช่ส่วนผสมเปลี่ยนไป, แต่เพราะใจได้ดื่มด่ำรสเดิมๆ
 
 
ในที่เดิมๆ อันคุ้นเคย
 
 
 
 

edit @ 22 May 2011 13:39:25 by AJ davinci

edit @ 23 May 2011 09:38:17 by AJ davinci

Comment

Comment:

Tweet

ชอบๆ

#13 By Fairy on 2014-11-17 21:38

น่ารักมากๆ ๆเลย confused smile

#12 By snuker on 2011-10-13 20:43

แอร๊ยยย ตาลอ่ะ ตอนเด็กๆมีความทรงจำดีๆเยอะมากอ่ะ
Hot! Hot! Hot!
อบอุ่นbig smile

#11 By InsanityNUTz papanutty on 2011-06-03 21:01

great story telling.

#10 By kolkai (125.24.35.143) on 2011-05-28 23:40

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
อบอุ่นใจอย่างประหลาดเมื่ออ่านจบ
เราเองก็เกือบลืมไปแล้วมั้งว่าเมื่อก่อนโตมาอย่างไร?

ขอบคุณจขบที่เขียนบทความดีๆแบบนี้ ให้เราได้มีช่วงเวลาที่ได้คิดถึงเรื่องสมัยก่อนบ้าง

ขอบบคุณจ้า C:

#9 By V A N I T E R I O U S on 2011-05-27 14:11

[NeMi]

Warming...and miss my home
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#8 By campanell on 2011-05-23 08:52

คนอ่านอ่านแล้วยังกลายเป้นเด็กไปด้วยเลย

#7 By bigbulb on 2011-05-23 00:52

เหมือนชะตาแอบขีดนำทางให้ฉันรู้ตั้งแต่เด็ก ว่า ที่ไหน เป็นที่ของฉัน,
คำนี้โดนมากกกกกกกกกกกHot! Hot! Hot! Hot! Hot!
หวนนึกถึงบรรยากาศเก่าๆดีเนอะ น่ารักดี
ชอบดูเอนทรี่ที่รูปเยอะๆ สวยๆbig smile

#6 By -DeminA- on 2011-05-22 23:12




Nostagia คือ อาการถวิลหา อดีตที่หอมหวาน ความทรงจำบางอย่าง ในเรื่องราวที่เราไม่สามารถย้อนกลับไปได้อีกแล้ว นอกจาก การระลึกถึง และยิ้มให้กับมัน เพื่อจะเดินต่อไปสู่วันข้างหน้า

เอนทรี่นี้ แม้จะไม่มีภาพประกอบก็ดีอยู่แล้ว อารมณ์ ความมีชีวิตชีวา ภาษาที่ใช้
แต่เมื่อมีภาพด้วย มันถึงให้เรื่องราวสมบูรณ์อย่างที่สุด มากกว่า แค่เรื่องจินตนาการถึง

ไม่ว่า เอนทรี่นี้ จะขึ้น หน้าหนึ่ง หรือไม่ ก็ตาม มันมีคุณค่า ในตัวเอง มากกว่า บล็อก หรือ เอนทรี่อื่น มากมาย

ดาวนี้ พี่ให้ไม่ใช่เพราะรู้จักตาล แต่ให้เพราะคุณภาพของเอนทรี่ ที่มันดีจริง

ขอให้รักษา สิ่งที่ดีแบบนี้เอาไว้นะ big smile


Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!




#5 By ทิว แอด ไฟน์ on 2011-05-22 19:25

หมาน่ารัก รูปถ่ายก็สวย cry

#4 By MID on 2011-05-22 13:57

น้องหมาน่ารักมาเลยอะ ><
อ่านแล้วรู้สึกดีอะ
คิดถึงตัวเ้องสมัยเด็กๆ คิดถึงบ้านเก่าๆเหมือนกัน
Hot! Hot! อ่านแล้วอิ่มใจ
เคยอยู่บ้านสวนนะ แต่ไม่ได้กลับไปนานแล้ว

#2 By mage on 2011-05-22 13:40

Hot! Hot! Hot!

#1 By E N F A N T on 2011-05-22 13:39